گـفـتـيـم كـه فـقـيـه براى استنباط حكم شرعىبه منابع چهارگانه رجوع مى كند. فقيه گـاهـى در رجـوع خـود موفق و كامياب مى گردد وگاه نه . يعنى گاهى (و البته غالبا) بـه صـورت يـقـينى و يا ظنى معتبر (يعنى ظنى كهشارع اعتبار آن را تاءييد كرده است ) بـه حـكم واقعى شرعى نائل ميگردد، پس تكليفشروشن است ، يعنى مى داند و يا ظن قوى مـعـتـبـر دارد كـه...